Grażyna Niedzielska
Choroba refluksowa przełyku powinna być brana pod uwagę we wszystkich przypadkach przewlekających się chorób górnych dróg oddechowych. Chorobę refleksową u dzieci rozpoznaje się na podstawie wywiadu – u ponad 30% małych pacjentów stwierdza się zaburzenia połykania, oraz całodobowej pH-metrii przełyku. Endoskopia górnego odcinka drogi pokarmowej umożliwia rozpoznanie zapalenia wywołanego refluksem. Badanie manometryczne dostarcza dodatkowo informacji o perystaltyce i ciśnieniu w obrębie przełyku. Wideolaryngoskopia i stroboskopia stanowią podstawę diagnostyki foniatrycznej.
Dolegliwości i objawy otolaryngologiczne występują u 4-10% pacjentów z chorobą refluksową. W populacji dziecięcej najczęściej stwierdza się zmiany w obrębie krtani, pod postacią skurczu głośni, przewlekłego zapalenia krtani, owrzodzeń, ziarniniaków i guzków krtani oraz zmian obrzękowych dających uczucie ciała obcego (globus) krtani. Górny refluks jest również odpowiedzialny za przewlekłe lub nawracające zapalenia zatok i ucha środkowego.
Leczenie zachowawcze jest bardzo efektywne w odniesieniu do zmniejszenia objawów chorobowych. Stosowanie inhibitorów pompy protonowej zmniejsza objawy chorobowe u 67-89% pacjentów; w przypadkach bardzo opornych na leczenie zachowawcze, szczególnie przy obecności objawów pozaprzełykowych choroby, należy rozważyć leczenie operacyjne.
słowa kluczowe: refluks żołądkowo-przełykowy, dzieci
strony: od 55 do 58 |
Problemy laryngologiczne u dzieci
![[ ZAMKNIJ ]](_cl0.gif){kind=small}